Superstorm

De kracht van een zonnestorm kan op meerdere manieren gemeten worden. Zo kan een zonnestorm worden ingedeeld in een van de volgende drie hoofdklassen: 

  • Klasse X
    dit zijn de ergste zonnestormen, die kunnen leiden tot het uitvallen van satellietverbindingen en elektriciteitscentrales
  • Klasse M
    dit zijn matige uitbarstingen, die vooral rond de polen tot overlast zorgen, zoals korte perioden van uitval van radioverbindingen
  • Klasse C
    dit zijn kleine uitbarstingen die nauwelijks invloed hebben

In maart 1989 was er een zonnestorm die grote schade toebracht aan de elektriciteitscentrales in Quebec in Canada. Dat was er een van klasse X.

De impact van een zonnestorm kan ook worden aangeduid in nano-Tesla (nT). Dit is een eenheid die de mate van magnetische fluxdichtheid en magnetische polarisatie weergeeft. Hoe lager het cijfer, hoe heftiger de storm. Een gemiddelde zonnestorm (klasse M) meet zo rond de -100 nT. De zwaardere stormen (klasse X) gaan richting de -300 nT. De zeer schadelijke storm uit 1989 was er een van -589 nT.

En dan is er nog de superstorm (soms ook de perfecte storm genoemd). Dit is een gebeurtenis die eens in de 150 jaar voorkomt. Dan zijn alle voorwaarden aanwezig voor een verwoestende impact.

Een superstorm:

  • komt in een rechte baan op de aarde af, is dus precies op onze aarde gericht.
  • komt met ongekende snelheid naar de aarde toe. Normaal doet een zonnestorm er twee tot vier dagen over. Een superstorm kan de aarde in minder dan twintig uur bereiken.
  • heeft een ongekende hoge magnetische fluxdichtheid. De geladen deeltjes die de zon uitstoot, wordt ook wel de blob of de Coronal Mass Ejection (CME) genoemd. De CME kan sterk variëren in intensiteit. Bij een superstorm is deze dus erg hoog.
  • heeft een magnetisch veld dat precies tegengesteld is aan het magnetische veld van de aarde (de magnetosfeer). Normaal beschermt de magnetosfeer ons van de gevaren van zonnestormen. Als de magnetische polen van de blob precies tegenovergesteld staan aan onze magnetosfeer, dan wordt onze bescherming overdonderd.

In 1859 was er een superstorm. Deze mat maar liefst -1760 nT.

Een dergelijke, verwoestende superstorm kan volgens de NASA eind 2012 of begin 2013 weer naar de aarde komen. De kans dat er een dergelijke superstorm komt, is 12%.

Als de superstorm komt, zullen de gevolgen zullen desastreus zijn. Dr. Richard Fisher, directeur van de Heliophysics division van de NASA, zegt: ‘We weten dat de superstorm gaat komen, we weten alleen niet hoe groot de impact zal zijn.’