Maya’s

De voorspellingen van de Maya’s zijn onherroepelijk verbonden met de datum 21 december 2012. Hoe zit dat nou precies? 

De Maya’s zijn een volk dat van 6000-2000 voor Christus leefde in midden Amerika. Ze hadden een kennis en inzicht op het gebied van wiskunde, natuurkunde en sterrenkunde die de onze nu vaak nog versteld doen staan. Hun kalender was een tijdmeetsysteem die nauwkeuriger was dan de huidige. Ze hebben geen lineaire tijdstelling, maar zien de tijd als in elkaar grijpende cirkels. Ze rekenden met 13 (hun heilige getal) in plaats van 12 maanden en kenden slechts 28 dagen in de maand (precies het aantal dagen van de maandelijkse cyclus van de vrouw). Hun kalenderjaar bestond uit 260 dagen.

Ze kenden meerdere kalendersystemen (die ook allemaal weer in elkaar grepen), zoals de Tzolkin (de religieuze kalender), de Haab (de burgerlijke kalender) en de Lange-Telling-kalender. Deze laatste is van belang voor de voorspellingen rondom 2012.

De begindatum van de Lange-Telling-kalender is 0.0.0.0.0. De einddatum wordt geschreven als 13.0.0.0.0. Tussen het begin en het einde zitten 1.872.000 dagen, wat neerkomt op 5125,36 jaar.

Nu is het niet makkelijk om te achterhalen op welke datum (onze tijd) de Maya’s zijn begonnen met de Lange-Telling-kalender. Met de vernietiging van dit volk door de Spanjaarden, ging ook veel van hun kennis verloren. Een gedeelte van die kennis is vastgelegd in de zogenaamde codexen, stenen tabletten met hiërogliefen. Aan de hand van die codexen en geschiedkundige notaties (onder andere de stand van de sterren) konden onderzoekers de begindatum van de Lange-Telling-kalender tot op drie dagen nauwkeurig bepalen. Men denkt dat de Lange-Telling-kalender begon op 11 augustus 3114 voor Christus. De einddatum van de Lange-Telling-kalender is dan onherroepelijk 21 (of 22 of 23) december 2012. 

Lang werd er geroepen dat de einddatum van de Lange-Telling-kalender ook het einde van de wereld zou betekenen. Want waarom hielden de Maya’s anders op met tellen? In mei 2012 was er wereldnieuws: de oudste Maya kalender ooit was ontdekt. En deze kalender bracht goed nieuws: hij wil nog duizenden jaren door, na 2012. Betekent dat dat er geen einde van de wereld komt? 

De Maya’s gingen ervan uit dat er iets extreems bijzonder zou gebeuren op het einde van de Lange-Telling-kalender. Het was het einde van een cyclus. De aarde zou veranderen of vernieuwd worden. Volgens hun astronomische berekeningen komt ons zonnestelsel dan op één lijn te staan met Hunab K’u, het centrum van de Melkweg, de plaats die de Maya’s de kosmische baarmoeder noemen.

In de Dresden codex wordt het einde van de wereld door de Maya’s aangeduid in de vorm van water dat uit de mond van een kosmische draak stroomt. Op de laatste pagina is deze draak afgebeeld met symbolen van Venus, de hemel, de zon,duisternis, aarde en maan. Zij dachten dat het heelal dan een zwart gat vormde waarin de aarde kon verdwijnen. Verhalen over de aarde die wordt opgeslokt, die zal exploderen of die ten onder zal gaan aan natuurrampen (de draaiing van de polen) deden de ronde. Dat klinkt als het einde van de wereld… 

Het is inderdaad zo dat de aarde op dit moment in een lijn staat met het centrum van de Melkweg. Dit is echter een proces dat al sinds 1974 aan de gang is (volgens sommigen de oorzaak van de toename van het aantal natuurrampen). De plek van de aarde ten opzichte van het hart van de Melkweg beïnvloedt volgens sommigen ook de zonnevlekcyclus.

Er is nog wel een andere belangrijke, kosmische gebeurtenis: op 21 december 2012, om 12:12 Europese tijd, vindt de winterzonnewende plaats. De zon staat dan aan de onderkant van de zogenaamde Dark Rift (duistere breuk) die volgens de Maya’s een concentratie is van vrouwelijke energie. Het is een geboorte kanaal, een gebied dat geassocieerd wordt met toegang naar de onderwereld, transformatie en hergeboorte. 

De huidige Maya’s geloven dat in het jaar 2012 een poort geopend wordt die de mens naar een hoger bewustzijn zal brengen. De mensheid zal getransformeerd worden, van rups tot vlinder. Alleen heeft die transformatie, zoals vaak bij grote vooruitgang, eerst een hoop ellende tot gevolg. Na die ellende kunnen we opnieuw geboren worden (link met Hunab K’u, de kosmische baarmoeder), volgens de Maya’s in een de wereld van de vijfde zon.